12 ab

ijseetmachine

donderdag 13 juli

Afgelopen zondag werden mijn zus en ik 36, hoera! Ik heb een enorme stapel boeken, een paar cd’s, een paprikaplant en een gigantisch poppenhuis gekregen, naar Victoriaans model, met tien kamers, drie trappen en een torentje. Ik vind dat fantastisch. Nu ga ik meubeltjes sparen en behang en lampen etc. Zo’n poppenhuis kan inspireren (hoop ik). De schrijfster Tonke Dragt heeft er ook een, net als tekenares Mance Post naar het schijnt. Je kunt er scènes in nabouwen voor in je boeken. Het enige meubel dat ik tot nu toe heb voor in mijn poppenhuis is een nepnotenhouten schrijfbureau’tje met een tikmachine. Er zit een echt papier met echte lettertjes in. Mijn vader, die gisteren jarig was (morgen mijn oom en afgelopen zaterdag mijn neef), noemt een tikmachine een ‘schrijfmachine’. Ik vraag me af welk woord ouder is. Mijn dochter Nina (8) wil dat ik van die stijve porseleinen poppetjes in mijn poppenhuis ga zetten, zij vindt ze mooi. Ik houd meer van muizen of beren of zo, diertjes dus -mits niet al te ‘verplicht’ schattig (vroeger hadden we iets wat ‘mon chouchou-aapjes’ heette, knuffels met plastic handjes en een plastic gezichtje met sproetjes erop getekend, duimpje kon in mondje, o zo lief en schattig, bah. Ook heel erg: roze, gele en blauwe karakterloze beren met zoete snoetjes. Geef mij maar een gok, een grote neus dus, op zo’n beer. En een echt berengezicht.)

Het manuscript met plaatjes van Groep Zes -wat hopelijk een boek wordt- gaat steeds meer op een echt ‘Gesammtkunstwerk’ lijken 🙂 omdat het door een heleboel mensen sámen is gemaakt. Daarnet heb ik Jan Geleijnse die echt in groep zes zit  en denk ik tien is, gevraagd een aantal machines te tekenen, zoals een ijseetmachine voor hele luie mensen die het snikheet hebben. Er zit in mijn verhaal een jongen in de klas, Olivier, die altijd bezig is met het doen van gekke uitvindingen, vandaar. Verder heb ik natuurlijk de door Philip Hopman getekende ‘klassenfoto’en is Monique Bauman (van De ogen van Jesleia) heel druk bezig met het maken van fotootjes en gekke plaatjes. Als het aan haar ligt wordt het boek een soort plakboek van de hele klas, met plakbandjes en al. Lijkt me heel erg leuk. Wel willen we er een rage in laten voorkomen, iets wat lijkt op Wuppies of Barbapapa of Mister Potatohead, wat de kinderen uit groep zes sparen. Zulke poppetjes kun je niet inplakken…

Nav Floors brieven heb ik al een tweede ‘proefboek’ binnen van een meisje dat graag schrijft en ook echt talent heeft -ik vind het een eer dat ik het mag lezen! Dank je Iris en ga zo door, aub.