12 ab

Van bikkels en knijnen en de dingen die voorbijgaan

Ik ben hard aan het werk aan een Bikkel . Zojuist heb ik de laatste hand gelegd aan de eerste versie. De oerversie zal ik maar zeggen. Een Bikkel is een boekje in een reeks van uitgeverij Zwijsen , voor, in dit geval, kinderen uit groep vier. Ik moest een leesmoeilijkheid kiezen zoals de uitgang -tie. Maar ik kon alleen maar bedenken: politie, coalitie, justitie, definitie dus dat leek me te moeilijk. Dan mocht het de klinkercombinaties (combinatie!) ou-au zijn. Koud, dacht ik baud. Of bout. Leek me ook ingewikkeld. Uiteindelijk koos ik de overtreffende trap (-st en -ste). Voor het thema, dat ik ook liefst meteen aan moest wijzen, stelde ik vriendschap voor. Dat kon echter niet want ze waren al voorzien wat het thema ‘relaties’ betrof… nog over was ‘techniek’. Doe dat maar, hoorde ik mezelf toen zeggen. Ik vond het wel leuk want ik zou uit mezelf niet gauw iets schrijven over techniek. Als gezegd is de oerbikkel inmiddels af. Het gaat over Roel. Omdat de hoofdpersoon me zelf deed denken aan Roel-met-Gevoel, uit een verhaaltje van Annie MG Schmidt . Het is een jongen die denkt dat hij niets kan. Tot er nieuwe buren in zijn straat komen wonen waarvan er 1 een robot is…

Op 3 en 4 mei mag ik door de Belgische Kempen dwalen samen met de Vlaamse stripmaker Mehro.Mehro
Ik schrijf naar aanleiding van dat bezoek een verhaal, is de idee. Dit is een grappige en onverwachte opdracht. Ik ben nogal vereerd! (en heel benieuwd)

Het slechte nieuws is dat Klifhanger, het vervolgverhaal op de Kinderpagina van NRC Handelsblad (elke vrijdag), nu toch echt bijna afgelopen is. De samenwerking met Daan is goed verlopen, al zijn we allebei erg eigenwijs. Ik zal hem missen. Nou ja, ik zal Tjalling missen, zijn hoofdpersoon, en Katja, mijn eigen. Gelukkig is er eerst nog een klinkende finale aan de serie… en daarna komt er wie weet wel een boek van. Daan wil dat graag en ik ook.

Het raadsel van Groep Zes is naar de persklaarmaker. Dat is degene die er een ‘proef’ van maakt: de tekst wordt afgedrukt op ‘velletjesformaat’. Alsof het al een boek is. Dan kijk ik het nog een keer na en dan… wordt het een echt boek. Al stopt Monique er tussendoor gelukkig nog plaatjes in. Ze heeft erg leuke idee├źn.

Vanaf half september is er in Villa Zebra , een Rotterdams museum met beeldende kunst voor kinderen, een kleine tentoonstelling over mijn werk. Tot half oktober. Komt dat zien! (hierover later meer)

KNIJN komt bijna uit. Zelden heb ik me zo verheugd op een boek.

Nu moet ik een verhaal voor een meisjesblad schrijven. En een paar stukken voor de krant, zoals over het vervolg op Koning van Katoren van de inmiddels bejaarde Jan Terlouw (!). En ik ga naar een paardenshow, om erover te schrijven, samen met mijn dochter Nina. En zo is er nog wel meer spannends…. maar daarover later.

(PS Gefeliciteerd Edward van de Vendel met de Gouden Zoen , en Mance Post met de Max Velthuijsprijs . Hoera!)