12 ab

wie is er gek

Wat is er spannender, een begraafplaats of een warenhuis? Volgens Daan Remmerts de Vries een warenhuis. Ik neig meer naar de begraafplaats. Hij zegt dat dat saai is, nou vraag ik je. Het gaat hier dus om een begraafplaats bij nácht. Het is twaalf uur. Uilen roepen. De laatste metro is zojuist vertrokken… als een dreigende witte vinger steekt de schoorsteen van de verbrandingsoven af tegen de donkere lucht…. in de verte blaft een hond… En zo verder. Maar nee, Daan wil dat onze hoofdpersonen zich verstoppen op koopavond in een warenhuis. Als alle andere klanten weg zijn en de deuren van buitenaf op slot zitten sluipen onze hoofdpersonen naar de kelder met restanten… weet je wat? Hij krijgt zijn zin! Eigenlijk zijn begraafplaats én warenhuis beiden retespannend!

Jammer genoeg is Daan nu met vakantie, dus ligt onze serie even stil. We zijn intussen bij aflevering tien en we bellen elkaar een stuk of vijf keer per dag op met nieuwe invallen. We keuren een hoop af van elkaar, en van onszelf. Tot nu toe gaat het goed. Het is gezellig én onhandig, zo met zijn tweeën schrijven, alleen al praktisch gezien want we zijn afhankelijk van de kpn, de post dus. Dankzij Daan. Hij heeft nog steeds geen email, geen Internet, maar ja hij is dan ook stokoud, al wel 43. Ik daarentegen word zondag as 'pas' een fruitige 36. Ik ben hipper dan hij, dat hij het maar weet. O nee hij kan dit niet lezen. Zucht.

Monique Bauman, mijn lievelingsillustrator, is voor ons nieuwe boek op zoek naar kousenband, van die heel lange sperzieboonslierten uit Suriname. Ik heb haar net verteld dat je die groente kunt bekomen bij de allermooiste man van Haarlem en omstreken, Mo van de Botermarkt, dus daarheen is ze nu fluitend op weg…

Als Groep Zes het Boek af is én de serie met Daan in de krant 'loopt' ga ik verder met mijn eigen nieuwe boek!